குழப்பம், நட்பு, தொண்டு

திட்டமிடல் என்பது எச்செயலுக்கும் தேவையானது. பலரும் இணையும் போது கருத்து வேறுபாடுகள் கூடவே, அப்படித்தான் இந்தத் திட்டமிடலும். முதலில் சனிக்கிழமை (22/11) என்பது செவ்வாய்க்கிழமை என்று சொல்லி, முடிவாக திங்கட்கிழமை என்றானது. அடுத்தது புறப்படும் நேரம், நிறுவனர்களிடையே வாக்குவாதம், நேரம் காலை எட்டிலிருந்து 8.45 ஆயிற்று. ஆனால் நண்பர்கள் இந்திய நேரப்படி தாமதமாக வந்ததால் புறப்பட ஒன்பதரை நெருங்கிற்று. பன்னிரண்டு என்பது பத்து பேருடன் இரண்டு கார்களுடன், என்னுடைய i20, சாம்ஸ் அவர்களின் Innova பங்கு பிரிக்கப்பட்டு கார்கள், கனகபுரா சாலையைத் தொட்டு, மெட்ரோ தொடர்வண்டியின் கடைசி ஸ்டேஷனும் கடந்து வலது புறம் திரும்பி, கிராமச் சாலைகளில், வளைந்து நெளிந்து, பசுமை வயல்களூடே விரைந்தன. பிடுதி ( Bidadi) அருகில் முதல் நிறுத்தம். முன்னதாக, உணவுக்குத் தேவையான அட்டைப் பெட்டிகளுடன், மாணவர் நோட்புக், பென்சில்கள், பேனா போன்றவற்றுடன் சந்திரசேகர் சென்று காத்திருந்தார். முதல் கிராமத்தில் தற்காலிக வீடுகளில் சிலரே இருந்தனர் மற்றவர் வேலைக்குச் சென்றிருந்தனர். தாமதமாக புறப்பட்டதால், திட்டமிட்டபடி அரிசி, பருப்பு முதலான அடங்கிய அட்டைப் பெட்டியை ஒரு சிலருக்கே கொடுக்க முடிந்தது. பிறகு அரசுப் பள்ளிகள் ஒவ்வொன்றாகச் சென்ற போது, ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் ஒன்று முதல் ஏழு வகுப்பு வரை ஒரே அறையில். ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை காரணமாக. மதிய உணவும் அங்கேயே பரிமாறுகின்றனர். பள்ளிகளில் 25 முதல் 55 வரை மட்டுமே மொத்த எண்ணிக்கை. ஐந்து பள்ளிகளில் நோட்புக் முதலானவை கொடுத்தபோது, Grocery பெட்டிகளும் கொடுக்கலாம் என முடிவானது. நண்பகல் உணவு நேரம் பள்ளி ஒன்றில் மதிய உணவை Robin / HHIF நணபர்கள் பரிமாறும் போது நாங்கள் சிலர் உணவை ருசி பார்த்தோம். சிலருக்கு சாம்ஸ் ஊட்டியும் விட்டார். ஐந்தாவது பள்ளியில் எங்களுக்கு சூடான புலவ்வும், சாதம், இரசம் பரிமாறப்பட்டது. மாணவ மாணவியர் உற்சாகத்துடன் விளையாட்டுகளில் பங்கேற்ன்னர். மாணவர்களுக்கு மதீன் மற்றும் டபசும் உரையாற்றினர். தலைமை ஆசிரியர் எங்கள் அனைவருக்கும் தனித்தனியாக பெயரைச் சொல்லி் நன்றி உரையாற்றினார். பள்ளி ஆண்டு விழாவுக்கு வருமாறு அழைப்பு விடுத்தார். தேநீர் அருந்தி, பள்ளி நூலகத்திற்குப் புத்தகங்கள் பரிசளித்து விடை பெற்றோம். மாணவர்களின் உற்சாகம், மகிழ்ச்சி, ஆசிரியரின் நன்றி உணர்வு, கிராம மக்களின் உணர்ச்சி மிக்க பார்வை இவைகளை சுமந்து திரும்பிய Robinhood Army/ Helping Heroes India Foundation தொண்டு நிறுவனத்தின் , தொண்டர்களாகிய நாங்கள் ( Matheen, Shams, Seema, Mrs Matheen, Tabasum, Nirmala, Smitha, Usamah, Vikas, Swapnil, Vijayan) இது ஒரு சுற்றுலா போன்றே மகிழ்வுடன் ஏற்று செய்தோம். மதீன் அவர்களின் Farm க்கும் இடையில் சென்று, பழங்கள் பறித்தும், ருசித்தும் நேரம் செலவிட்ட பிறகு மீண்டும் வீடு நோக்கிப் பயணம். தொண்டு செய்வது மட்டுமில்லாமல் ஒரு குடும்பம் போன்ற உணர்வு எங்களிடையே இருப்பது பிரமிக்கத் தக்கது. இன்று வே லை நிமித்தமும், கல்லூரி செல்ல வேண்டியும் வரமுடியாமற் போன நணபர்கள் மனதும் எங்களுடன் இருந்தன.