ஓவியம் ஆகிய நாட்கள்

ஆண்டு பலவாயினும் நினைவுகள் விடுத்து மீண்டு வருதல் எளிதல்ல உண்மையே கண்டு கொண்டேன் கனவில் மிதந்தேன் நண்டு வாழுமிடம் வரப்போர துளைகளிலே பெண்டு அவளோ உள்ள ஆழத்திலே அன்றொரு நாள் அவளின் கடிதம் அருகினிலே பேனா சுமந்து நின்றது மெல்லத் திறந்த கதவில் கண்கள் சொல்லித் தெரிவது இல்லை காதல் அண்ணலும் நோக்கினான் அவளும் நோக்கினாள் அடுத்தது கதவு மூடிய சத்தம் காவியம் ஒன்று பிறந்தது அன்று ஓவியம் ஆகிய நாட்கள் பின்னாளில் நிழலாய் அவளும் நிஜமாய் கடிதங்களும் நினைவினின்று மீண்டு வருதல் எளிதல்ல ஆண்டுகள் மாறின ஆயிரம் நிகழ்வுகள் தோண்டிய கிணற்றில் ஊற்று நீர்போன்றே சுரக்கும் நீராய் தொடர்ந்து ஊறிடும் சுற்றம் உறவு எத்தனை வரினும் முற்றாய் இதற்கு புள்ளிகள் இல்லை முதல் காதலுக்கு முற்றும் இல்லை